تبليغاتX
گفتنی ها
حرف دل


                            گیسوانی رها شده در باد که باد را به رقص می آورند
                                  وتنی خسته که آفتاب را نوازش می کند
                            وافکاری چون ابر که هر دم آماده غریدن و باریدن است
                                و این جاودان زیستن است همچو جاودان مردن
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 2:16  توسط مهدی-پ-ن  | 

در مقابل نور ایستاد

ناتوان تر از آن بود...

نور گذشت...........

و سقوطش در زمین نقش بست

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387ساعت 19:42  توسط مهدی-پ-ن  | 

گاه مرگ را نیز به صلیب می کشند

چشمانش را می بندند

و نمی دانند که شاید او  آرزوی کسی باشد

.

.

.

رهایش کنید...

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 0:52  توسط مهدی-پ-ن  | 

رکاب میزنیم

چرخها می چرخند و به جلو می رویم

بقالی جعفر آقا . گل فروشی . نانوایی 

نون سنگک داغ برشته

یه صبحونه با نون و پنیر و گردو

دوباره چرخها می چرخن پس رکاب بزن.....

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 22:0  توسط مهدی-پ-ن  | 

                                       سیب سرخ هفت سین تقدیم تو باد

                                                  سال نو مبارک

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 14:54  توسط مهدی-پ-ن  | 

                            

دختر قالیباف می زند نقشه را بسته به پود

                                                    رج به رج تار به تار

                                                                     که به پایان رسد آن سی تار تا رود سوی خانه آمال

زندگی بافتن فرشیست هزار تار که نقشش عاریتی نیست می بافیم و باز می بافیم تا به پایان رسانیم

و اگر بافتن پایانی نداشت چه سخت بود بافتن و بافتن..؟!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 19:14  توسط مهدی-پ-ن  | 

چه زیباست پا برهنه خیس از شبنم صبحگاهی بودن

                                 و چه زیباست بودن تا رسیدن به نهایت نیستی

و چه زیباست نیستی در صبحگاه مه آلود زندگی

                              و چه زیباست صبحگاه مه آلود تا تشکیل شبنمی نو

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 2:29  توسط مهدی-پ-ن  | 

باز آمدم

خسته و تیپا خورده

شکسته اما با تکه های به هم چسبیده

گریان ولی بی اشک

لرزان اما استوار به ظرافت بید

به جرم آشنایی 

به جرم میوه ممنوعه

نمی دانم در کدامین برزن جا ماندم

ولی می دانم دوباره خواهم رفت امروز یا فردا...............

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم اسفند 1386ساعت 18:5  توسط مهدی-پ-ن  | 

 

رفتن بر عکس موندن خیلی سخته

                  رفتن یکی یعنی دلتنگیه یکی یعنی یه نیمکت خالی

                                                                         رفتن یعنی حسرت دیدن همه

                  آسمون گرفته بدون بارون بغض مرگه

                                              دستای تنهای خسته پر درده

                                            .

                                            .

                                            .

            میدونم این منه تنها یه روزی حسرت گریه به دلش میمونه

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 20:20  توسط مهدی-پ-ن  | 

تمامی دلخوشیم آسمان شب بود در قاب پنجره

                               افسوس که غوغاییست در شهر

                                         آسمان را قاب سیمانی میگیرندوآجر می کنند...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت 12:49  توسط مهدی-پ-ن  |